این کنفرانس در تاریخ 15 الی 18 مارس 2027 مصادف با 24 الی 27 اسفند 1405 در بارسلونا اسپانیا برگزار میگردد.
وب سایت رسمی کنفرانس: https://events.linuxfoundation.org/kubecon-cloudnativecon-europe
معرفی جامع کنفرانس بینالمللی فناوری رایانش ابری و کوبرنتیز اروپا ۲۰۲۷
کنفرانس بینالمللی فناوری رایانش ابری و کوبرنتیز اروپا ۲۰۲۷، یکی از مهمترین گردهماییهای تخصصی جامعه جهانی فناوریهای متنباز، رایانش ابری و زیرساختهای نوین دیجیتال است که به ابتکار بنیاد محاسبات ابری بومی (Cloud Native Computing Foundation – CNCF) و در چارچوب فعالیتهای بنیاد لینوکس (The Linux Foundation) برگزار میشود. این رویداد بهعنوان کنفرانس شاخص و اصلی بنیاد CNCF، با هدف توسعه و ترویج فناوریهای Cloud Native، گسترش همکاریهای فنی و تخصصی، انتقال دانش و تجربه میان متخصصان و معرفی آخرین دستاوردهای حوزه زیرساختهای ابری و نرمافزارهای متنباز شکل گرفته است. کنفرانس مذکور بستری بینالمللی برای گردهمایی توسعهدهندگان نرمافزار، مهندسان سیستم و شبکه، معماران زیرساخت، متخصصان امنیت سایبری، مدیران فناوری اطلاعات، پژوهشگران، شرکتهای دانشبنیان و سازمانهای فعال در صنعت فناوری فراهم میکند تا درباره تحولات جاری و آینده فناوریهای ابری و کاربردهای آن در صنایع مختلف به تبادل نظر بپردازند.
بنیاد CNCF یکی از بنیادهای مهم در اکوسیستم متنباز است که مأموریت آن توسعه و حمایت از فناوریهایی است که امکان ساخت و اجرای برنامههای کاربردی مقیاسپذیر، قابلاعتماد و قابلانتقال را در محیطهای ابری فراهم میکنند. این بنیاد از طریق حمایت از پروژههای متنباز، ایجاد بستر همکاری میان توسعهدهندگان و سازمانها و گسترش استانداردها و روشهای فنی مشترک، در توسعه زیرساختهای مدرن نرمافزاری نقش دارد. کوبرنتیز (Kubernetes) یکی از شناختهشدهترین پروژههای این بنیاد است که برای مدیریت و هماهنگسازی کانتینرها در محیطهای توزیعشده مورد استفاده قرار میگیرد. این فناوری به سازمانها امکان میدهد برنامههای نرمافزاری خود را در زیرساختهای مختلف، از مراکز داده اختصاصی تا محیطهای ابری عمومی و ترکیبی، مستقر، مدیریت و مقیاسپذیر کنند. ازاینرو، بخش مهمی از محتوای کنفرانس به بررسی قابلیتها، توسعه، مدیریت و کاربردهای عملی کوبرنتیز و سایر فناوریهای مرتبط با معماری Cloud Native اختصاص دارد.
یکی از محورهای محوری این کنفرانس، بررسی معماری رایانش ابری بومی و نقش آن در تحول شیوه طراحی، توسعه، استقرار و نگهداری سامانههای نرمافزاری است. در این چارچوب، موضوعاتی مانند معماری میکروسرویسها، فناوری کانتینرسازی، مدیریت خوشههای پردازشی، زیرساختهای توزیعشده، خودکارسازی فرایندهای نرمافزاری و توسعه برنامههای کاربردی ابری مورد توجه قرار میگیرند. همچنین چالشهای مربوط به مقیاسپذیری سامانهها، افزایش دسترسپذیری خدمات، مدیریت منابع پردازشی، کاهش پیچیدگی زیرساختها و حفظ پایداری سرویسها در محیطهای عملیاتی بررسی میشوند. این مباحث بهویژه برای سازمانهایی اهمیت دارند که به دنبال نوسازی زیرساخت فناوری اطلاعات، توسعه خدمات دیجیتال و افزایش انعطافپذیری سامانههای نرمافزاری خود هستند.
از دیگر محورهای مهم برنامه علمی این دوره، مهندسی پلتفرم (Platform Engineering) و بهبود تجربه توسعهدهندگان نرمافزار است. مهندسی پلتفرم رویکردی برای طراحی و مدیریت زیرساختها و ابزارهایی است که به تیمهای توسعه نرمافزار امکان میدهد خدمات و برنامههای کاربردی را با سرعت، امنیت و کیفیت بیشتری تولید و منتشر کنند. در این زمینه، موضوعاتی نظیر طراحی پورتالهای داخلی توسعهدهندگان، مدیریت زیرساختهای سازمانی، خودکارسازی فرایندهای تحویل نرمافزار، استقرار پیوسته، مدیریت پیکربندی و استفاده از الگوهای GitOps مورد توجه قرار گرفتهاند. همچنین بررسی نحوه ایجاد زیرساختهای خودخدمترسان، کاهش پیچیدگیهای فنی برای توسعهدهندگان و هماهنگی بهتر میان تیمهای توسعه، عملیات و زیرساخت از جمله موضوعات قابل طرح در این بخش است.
یکی از حوزههای برجسته در برنامه پیشنهادی کنفرانس ۲۰۲۷، توسعه زیرساختهای مورد نیاز برای هوش مصنوعی و یادگیری ماشین است. با گسترش استفاده از مدلهای هوش مصنوعی، بهویژه مدلهای زبانی بزرگ (LLMs)، نیاز به زیرساختهایی با توان پردازشی بالا، قابلیت مقیاسپذیری، مدیریت منابع تخصصی و امکان اجرای پایدار مدلها افزایش یافته است. در همین راستا، موضوعاتی مانند استقرار و ارائه مدلهای هوش مصنوعی بر بستر کوبرنتیز، مدیریت و زمانبندی شتابدهندههای پردازشی، بهینهسازی فرایند استنتاج (AI Inference)، پردازش توزیعشده، مدیریت چرخه عمر مدلها و پایش عملکرد زیرساختهای هوش مصنوعی در برنامه تخصصی کنفرانس جایگاه دارند. همچنین کاربرد فناوریهای Cloud Native در توسعه و بهرهبرداری از سامانههای هوش مصنوعی، از مرحله توسعه و آزمایش تا استقرار و استفاده عملیاتی، مورد توجه قرار گرفته است.
در امتداد این موضوع، هوش مصنوعی عاملمحور (Agentic AI) نیز یکی از زمینههای تخصصی مورد توجه در این دوره است. این حوزه به طراحی و توسعه سامانههایی میپردازد که در آنها عاملهای هوشمند میتوانند با استفاده از ابزارها، منابع اطلاعاتی و سایر عاملها، وظایف پیچیدهتری را انجام دهند. مباحثی همچون معماری عاملهای هوشمند، تعامل میان چند عامل، استانداردهای ارتباطی و اتصال ابزارها، مدیریت و نظارت بر عملکرد عاملها، امنیت و هویت دیجیتال آنها و استفاده از فناوریهای متنباز در توسعه این سامانهها از جمله موضوعات پیشبینیشده برای این محور هستند. بررسی نحوه اجرای چنین سامانههایی در محیطهای ابری و مدیریت پایداری، امنیت و مقیاسپذیری آنها نیز از جنبههای کاربردی این بخش محسوب میشود.
امنیت سایبری و حفاظت از زیرساختهای ابری نیز از دیگر موضوعات اساسی کنفرانس به شمار میروند. با افزایش وابستگی سازمانها به سامانههای توزیعشده و خدمات ابری، حفاظت از اطلاعات، مدیریت هویت کاربران و سرویسها، کنترل دسترسی و پیشگیری از آسیبپذیریهای نرمافزاری اهمیت بیشتری پیدا کرده است. در این زمینه، موضوعاتی مانند مدل امنیتی اعتماد صفر (Zero Trust)، مدیریت اعتبارنامهها و کلیدهای دسترسی، امنیت زنجیره تأمین نرمافزار، شناسایی و مدیریت آسیبپذیریها، امنیت محیطهای چندمستأجری و حفاظت از زیرساختهای مبتنی بر کانتینر مورد بررسی قرار میگیرند. همچنین روشهای ارزیابی امنیت پروژههای متنباز، مدیریت تهدیدات، طراحی معماریهای امن و بررسی تجربیات واقعی سازمانها در مواجهه با رخدادهای امنیتی از جمله موضوعات مرتبط با این حوزه هستند.
.jpg&ImageSize=320*240)
.jpg&ImageSize=320*240)
